Halina Maszkiewicz z srebrnym medalem Gloria Artis – sześć dekad twórczości

W zimnym światle muzealnych lamp rekordowa publiczność zebrała się, by zobaczyć artystkę, która Zieloną Górę uczyniła swoją sceną. Podczas uroczystości w Muzeum Ziemi Lubuskiej atmosfera była jednocześnie rodzinna i oficjalna – rodzina, przyjaciele oraz środowisko plastyków przyszło po to, by uhonorować 60 lat pracy. Medal stał się symbolem długoletniego zaangażowania w sztukę użytkową i malarstwo.

• Uroczystość w Muzeum Ziemi Lubuskiej i medal Gloria Artis
• Z Katowic przez sport do zielonogórskiej pracowni
• Prace wpisane w przestrzeń miasta i regionu

Uroczystość w Muzeum Ziemi Lubuskiej i medal Gloria Artis

W sali muzeum przedstawiono artystyczny dorobek, a następnie wręczono srebrny medal Gloria Artis. Odznaczenia w imieniu ministra kultury wręczył Tomasz Nesterowicz, wicewojewoda. Wydarzenie było zwieńczeniem pokazu zatytułowanego “Pomimo wszystko jestem. 60 lat pracy twórczej”, który w muzeum gościł od listopada.

W czasie ceremonii obok gratulacji pojawiały się wspomnienia o zawodowych i publicznych realizacjach artystki. Towarzyszyli jej bliscy oraz przedstawiciele zawodów, z którymi przez dekady współpracowała.

“Będę pracować póki żyję!”
— Halina Maszkiewicz

Z Katowic przez sport do zielonogórskiej pracowni

Choć Halina Maszkiewicz urodziła się w Katowicach, swoje życie i twórczość związała z Zieloną Górą po przeprowadzce w 1970 roku. Jej wcześniejsze życie sportowe – jako wioślarka, która reprezentowała Polskę m.in. na zawodach w Moskwie – często pojawiało się w rozmowach jako źródło dyscypliny i wytrwałości.

Kurator wystawy, Jacek Gernat, zwrócił uwagę na wyjątkowy kierunek kariery artystki:

“To właśnie sztuka użytkowa otworzyła Halinie Maszkiewicz drzwi do kariery”
— Jacek Gernat

Dyrektor muzeum, Leszek Kania, opisał zróżnicowane techniki i tematy, które Halina rozwijała przez lata, od akwareli po tempery i mozaiki.

Prace wpisane w przestrzeń miasta i regionu

Maszkiewicz znana jest nie tylko z obrazów, ale także z projektów użytkowych, które trwale zmieniły wystrój publicznych miejsc. Mieszkańcy rozpoznają jej mozaiki i realizacje w najbliższym otoczeniu: to m.in. wnętrze poczty przy Placu Pocztowym, insygnia rektora i dziekanów Wyższej Szkoły Inżynierskiej, a także mozaiki rozsiane po województwie.

Artystka przekazała muzeum osiem prac poświęconych winogradnictwu, co dodatkowo podkreśliło lokalny charakter jej twórczości. Jej obrazy znajdują się w zbiorach muzealnych, galeriach BWA oraz kolekcjach prywatnych. Jest również uhonorowana tytułem Honorowej Obywatelki miasta.

“Pasja i wytrwałość artystki to dla nas wszystkich inspiracja i dowód, że prawdziwa sztuka po prostu trwa”
— Andrzej Bembenek, wiceprezes okręgu ZPAP

Dla osób, które chcą zobaczyć dorobek autorki poza salą wystawową, warto zwrócić uwagę na kilka punktów dostępnych w przestrzeni publicznej:

• wnętrze poczty przy Placu Pocztowym – mozaika z lat 70.;
• insygnia akademickie wykonane dla Wyższej Szkoły Inżynierskiej;
• rozproszone mozaiki i prace w różnych miejscach województwa.

Jej życiorys i realizacje są przykładem, jak artystyczna konsekwencja może przekształcić miasto – od detalu we wnętrzu instytucji po elementy krajobrazu miejskiego, które mieszkańcy mijają codziennie. Uroczystość w muzeum pokazała, że lokalne uznanie bywa trwałe i potrafi łączyć formalne wyróżnienia z osobistym szacunkiem przyjaciół i współpracowników.

na podstawie: Urząd Miasta.