Mozaiki, kamienny portal i 200 lat wina. Trzy wydarzenia w muzeum

W muzealnym holu czeka renesansowy portal, na miejskich trasach – ślady mozaik z czasów PRL, a na wystawie – opowieść o zielonogórskich winach musujących. Muzeum Ziemi Lubuskiej przygotowało trzy wydarzenia w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa. Każde pokazuje inną część historii Zielonej Góry i regionu. Udział we wszystkich spotkaniach jest bezpłatny.

Kamienny portal z Przytoku odsłoni historię zapisaną w symbolach

Pierwsze spotkanie odbędzie się 19 września o godz. 12. Wykład „Portal z Przytoku – opowieść zaklęta w kamieniu” poprowadzi Justyna Lubas-Wałęcka.

Bohaterem prelekcji będzie renesansowy portal z końca XVI wieku, dziś znajdujący się w głównym holu Muzeum Ziemi Lubuskiej. Zabytek pochodzi z pałacu rodu von Stentschów w Przytoku. Jego dekorację tworzą między innymi płaskorzeźby oraz rozbudowany program ikonograficzny pełen symbolicznych znaczeń.

Podczas spotkania wyjaśnione zostanie także, w jakich okolicznościach portal trafił do muzealnych zbiorów. Uczestnicy poznają pojęcie translokacji, czyli przeniesienia dzieła z pierwotnego miejsca. W przypadku zabytków zagrożonych zniszczeniem takie rozwiązanie może pomóc zachować je dla kolejnych pokoleń.

Wykład zostanie połączony z audiodeskrypcją na żywo, dlatego wydarzenie przygotowano również z myślą o osobach z dysfunkcjami wzroku.

Zielonogórskie mozaiki prowadzą od „Gagarina” do Osiedla Łużyckiego

26 września o godz. 11 zaplanowano spacer „Mozaiki z okresu PRL w Zielonej Górze – zapomniane skarby młodego dziedzictwa”. Spotkanie poprowadzi dr Jacek Gernat z Działu Sztuki Współczesnej Muzeum Ziemi Lubuskiej.

Wydarzenie rozpocznie się w siedzibie muzeum od krótkiej prezentacji dotyczącej lubuskich mozaik i reliefów. Później uczestnicy przejdą wyznaczoną trasą po mieście. Zobaczą dzieła wykonywane między innymi z kolorowych płytek, szkła, ręcznie formowanych kafli ceramicznych i fragmentów naczyń.

Program spaceru obejmuje:

• mozaikę „Gagarin” przy ul. Podgórnej,
• mniej znany fryz mozaikowy w pobliskim sklepie odzieżowym,
• monumentalną kompozycję „Pływacy” na elewacji basenu przy ul. Wyspiańskiego,
• mozaikę na fasadzie Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. C. Norwida,
• zespół rzeźb i płaskorzeźb ceramicznych na terenie Fabryki Dywanów „Novita” przy ul. Dekoracyjnej,
• dwie mozaiki H. Maszkiewicz na elewacjach piekarni na Osiedlu Łużyckim.

Mozaiki i płaskorzeźby powstawały w Zielonej Górze przede wszystkim w latach 60., 70. i 80. XX wieku. Ozdabiały przestrzenie publiczne, urzędy, szkoły, placówki kulturalne, lokale gastronomiczne, punkty usługowe i sklepy. Część zniknęła po 1989 roku, ale niektóre kompozycje nadal można znaleźć na miejskich budynkach.

Ze względu na duże odległości między poszczególnymi punktami część trasy zostanie pokonana autobusami miejskimi. To istotna informacja dla osób planujących udział w całym spacerze – nie będzie on ograniczał się wyłącznie do przejścia ulicami w najbliższym otoczeniu muzeum.

Wystawa przypomni, skąd wzięła się tradycja zielonogórskich win musujących

Ostatnim wydarzeniem będzie oprowadzanie kuratorskie po wystawie „200 lat zielonogórskich win musujących”. Spotkanie rozpocznie się 27 września o godz. 12, a poprowadzi je dr Arkadiusz Cincio.

Początki tej historii sięgają 1826 roku. Wtedy powstała najstarsza poza Francją wytwórnia win musujących. Jej założenie było wspólnym przedsięwzięciem Carla Samuela Häuslera, Friedricha Gottloba Förstera i Friedricha Augusta Gremplera. Zakład działał później pod nazwą Grempler & Co.

Produkcja szybko przyniosła rozgłos. Wina zdobyły brązowe medale na wystawach światowych w Paryżu w 1855 roku, Londynie w 1862 roku i Wiedniu w 1872 roku. W mieście działały również zakłady Fritza Briegera oraz Alexandra Krumnowa.

Po zakończeniu II wojny światowej produkcję wznowiono już we wrześniu 1945 roku. Państwowa Wytwórnia Win Musujących, wcześniej Grempler & Co., jeszcze przez trzy lata korzystała z tradycyjnej metody szampańskiej.

Podczas oprowadzania będzie można prześledzić, jak dawne doświadczenia wpłynęły na współczesne winiarstwo. Obecnie wina musujące różnymi metodami wytwarza kilkunastu lubuskich winiarzy, a ten rodzaj trunku pozostaje jednym z rozpoznawalnych elementów winiarskiego dziedzictwa regionu.

na podstawie: Urząd Marszałkowski Województwa Lubuskiego.